Gehaakt babymutsje

Na lange tijd, waarin mijn haaknaalden werkeloos in hun etuitje lagen, ben ik maar weer eens opgestart met een klein, overzichtelijk itempje: een lief babymutsje.

Mijn nichtje Annelie is in blijde verwachting van haar tweede. Ze heeft haar babykamer in grijs en geel gestyled; een mooi aanknopingspunt voor de kleuren van dit mutsje, leek me.

Het materiaal is Catania in combinatie met haaknaald nr 3,5.

Ergens van het internet heb ik een patroontje geplukt, maar gaandeweg ging het toch meer uit de losse pols.

* Ik begon met 2 lossen, en daarna 12 stokjes in de eerste losse vanaf de haaknaald.
* De tweede toer: 2 stokjes in ieder stokje.
* Derde toer: 2 stokjes in ieder tweede stokje.

En vanaf dat punt keek ik meer naar de vorm van het mutsje en meerderde zoals het me goed leek.
Tot aan het breedste punt en daarna haakte ik 1 stokje in ieder stokje, tot het eind.
De laatste gele toer is een randje vasten.

Het patroon voor het bloempje vind je op Annemarie's Haakblog. Wat staat het daar trouwens vol met leuke patroontjes!

Mijn eerste poging om er weer in te komen is tot een goed einde gebracht. Het was erg leuk om met dit mutsje bezig te zijn. Annelie, veel sterkte met de laatste loodjes!

Naschrift: Het kindje is inmiddels geboren, het is een super-schattig meisje. Ik ontving het kaartje in de bus en...zag ik dat nou goed? Jade draagt een wel heel bekend mutsje. Wat een eer!!

Pannenlappen & Eline's Buitenhuis

"Wat wil je voor je verjaardag?' mailde mijn man Frits zijn nichtje die haar vijftigste verjaardag met een strandfeest ging vieren. "Punnik maar een pannenlap" mailde ze jolig terug.

Kijk, dat laat ik me geen twee keer zeggen. Dat neem ik met vreugde serieus.

Met Cotone van Lang Yards en haaknaald 4 haakte ik twee pannenlappen, gewoon fijn uit de losse pols. Het zijn eigenlijk twee groot uitgevallen granny squares met een randje vasten.

Het lusje gaat als volgt: haak bij de hoek aangekomen een stuk of 18 lossen, haak dan terug met halve vasten. Echter, bij de 8e losse sla je drie lossen over alvorens weer verder te haken met halve vasten; zo ontstaat er een mooi puntje in de lus. Onderaan haak je weer door met vasten tot het einde van de toer.

"Wat fijn!" reageerde het nichtje blij op 't feest. "Ik had ook echt nieuwe nodig!" Iedereen gelukkig.

Verder...sinds een paar dagen ligt het prachtige nieuwe boek van Eline Pellinkhof in de winkel. Ook dit keer mocht ik eraan meewerken en heb met plezier al de haakpatronen getest die erin staan.

Het boek staat boordevol maak-ideeën voor huis en tuin, en is zo mooi vormgegeven dat ik al blij wordt als het ergens op een tafeltje opengeslagen ligt.

Hanne's plaid

.
Een paar jaar geleden dook mijn toen zeventien-jarige nichtje Hanne met verve in het fenomeen haken. Ze volgde een cursus en leerde onder andere een mooie granny square haken.

Ze koos een stapel bolletjes en besloot tot een sprei. Een ambitieus plan! Maar Hanne zette door, haakte een tas vol vierkantjes, totdat ze er meer dan tweehonderd had.

"Wat nu, tante?" vroeg ze me. Op de verjaardag van mijn moeder (haar oma) legden we alle vierkantjes in een enorme rechthoek naast elkaar: het waren welgeteld 13 rijen van 19 vierkantjes!

 

Hanne nam zeven rijen van losse vierkantjes mee naar huis en ik reed met zes rijen huiswaarts. Ons doel: allebei een halve deken formeren.

Kijk, dit is mijn helft van de deken geworden.

En dit is die van Hanne. Halverwege het deken-project zagen we elkaar in Hanne's studentenstad en kon ik hem snel even op de foto zetten.

In haar kamer kon ik het niet laten om de leuke, hippe, vintage spulletjes te fotograferen die ik er tegenkwam.  In deze unieke omgeving zal haar zelfgemaakte deken een mooie aanvulling zijn.

Trouwens, ook in mijn huis misstaat hij niet; overal waar ik hem neer leg mixt hij moeiteloos met de omgeving. Mmm, afstand doen zal niet makkelijk zijn!

Hier vind je alle informatie over deze plaid (patroon, materiaalinfo en wijze van aan elkaar haken). 

De enige foto die nog mist is natuurlijk die waarop beide delen aan elkaar zijn gehaakt; die houden jullie van me te goed!

Snoopy in de sneeuw

Het is al weer twee jaar geleden dat mijn zoon me vroeg een Snoopy voor hem te haken. Ik begon enthousiast, maar helaas, ik struikelde halverwege over een onduidelijkheid in het Amerikaanse patroon. En zo kwamen de Snoopy-onderdeeltjes half afgehaakt in een la terecht.

Vorige week, vlak voor we op ski-vakantie vertrokken, zocht ik naarstig naar een passend project om te kunnen haken tijdens het weekje weg. En daar zag ik opeens de Snoopy-deeltjes liggen. "Dat gaat 'em worden!" dacht ik blij.

Snel zocht ik al de benodigde materialen bijeen. 

 

En al op de achterbank brak de creativiteit los. Eerst leerde ik aan mijn linkerzijde Olivier breien met een brei-vork, waarvoor ik dit filmpje had geraadpleegd. Daarna instrueerde ik aan rechterzijde Leonard: in breien op z'n vingers (zie dit blog; echt een kijkje waard!). Dit alles was niet geheel belangeloos want daarna kon ik me in alle rust weiden aan het haken van Snoopy's rechterpoot.

Hilarisch vond ik het dat Leonard zijn breiwerk afwisselde met punniken op een punnikmolen. Hij liet het breisel gewoon aan zijn hand hangen terwijl hij verder ging met punniken! Aangekomen in Oostenrijk hadden we meters en meters gepunnikte, op-de-hand- en op-een-vork-gebreide slierten.

 

En nadat ik een aantal dagen tijdens de apres-ski lekker had zitten haken, kwam ook Snoopy onder mijn handen tot leven. Tot groot vermaak van andere hotelgasten, met name die van onder de tien.

Leonard werd meteen dikke vrienden met onze nieuwe reisgenoot en zodoende mocht Snoopy zelfs mee bij ons aan tafel in de berghut.

 

Het patroon van Snoopy vond ik op het blog BearBuns Studio.Ik haakte hem met haaknaald nr. 3,5 en gebruikte drie verschillende soorten garens. Ik dacht: ik zie wel hoe het uitpakt. Wanneer je garen neemt voor haaknaald nr 5 en je haakt hem met 3,5 dan word het een prima Snoopy.

De fout waarover ik struikelde zit em in toer 16 van het hoofdje. Wanneer je de berichtjes leest onderaan het patroon zie je hoe andere lezers het op verschillende manieren hebben opgelost.

Aan de achterkant heb ik op verzoek een lusje gehaakt zodat Leonard er een rood gehaakte lossenketting aan kan bevestigen: zo kan hij gezellig met Snoopy aan de wandel.

Haakcursus bij NaaiCafé ZigZag in Leersum

Haken is eenvoudig, fantasievol, ontspannend en geeft direct veel voldoening.

Wil je het leren? Dat kan nu bij NaaiCafé ZigZag. In een cursus van vijf ochtenden leer je uitstekend haken: de basis, de ins & outs van patronen en materialen, en we gaan leuke dingen maken!

Data:          (wo-mo) 27 februari, 6, 13, 20, 27 maart
Tijd:            9.30 uur – 11.30 uur
Locatie       NaaiCafé ZigZag
Prijs:           115,- euro
Docent:       Nelleke Petit
Inclusief:      Twee  Prym soft griphaaknaalden,

                   Infosheets, haakpatronen en garen voor
                   tijdens de eerste twee ochtenden.
Opgeven:     nelleke@petit-company.nl | 06-53464344

NaaiCafé ZigZag|Rijksstraatweg 198a |Leersum

You've got mail!

Laatst las ik in de Flow dat het handmatig schrijven 

van brieven en kaartjes weer helemaal hip is.
 ..

Het blijkt goed voor een mens te zijn om aandachtig
een kaartje te schrijven aan een dierbare, juist in dit
tijdperk van snelle mail en sms.

'Hè ja!' dacht ik opverend. Dus pakte ik een lief kaartje,
schreef het handmatig (dit bleek ik nog te kunnen) én
haakte er aandachtig een bloemetje bij, als extraatje.

Het is waar: het voelt fijn iemand een kaartje te sturen
waar je wat aandacht en toewijding in hebt gestopt.




Dit is het patroon van het bloemetje, het is o zo eenvoudig:

- Haak 5 vasten in een magische ring
- (wissel van kleur) haak: *3 lossen, 1 hst, 1hv*
- herhaal dit 4 x tot je rond bent.
- hecht af.

Bevestig een groene draad aan de achterkant van het hart
van de bloem. Haak ong. 12 lossen en haak dan met hv terug.
 Hecht af en steek wat met je naald & draad wat heen en
weer zodat het steeltje op de gewenste plek blijft zitten.

Bevestig het bloemetje met een
frans knoopje en een piepklein
strikje aan de achterkant. Zo is
het een mini-kadootje: je kunt
het van de kaart afhalen en
ergens op naaien.

Deze kan naar de brievenbus. Inmiddels voelde ik me zo verrijkt
door het versturen van mijn aandachtige kaartje dat ik me spontaan
heb aangemeld als Postcrosser.

Een vriendin tipte me erover en het gaat zo; je stuurt iemand van het
wereldwijde postcrossingnetwerk een kaartje en na een tijd valt er bij
jou ook een leuk poststukje op de mat. Uit China, uit Belarus of uit
Ierland bijvoorbeeld. En zo word de wereldbol kris kras doorkruist
met allemaal leuke, lieve kaartjes. Hoe gaaf is dat?!

Het meisje uit Wit-Rusland waar ik een kaartje aan
ging sturen is dol op uilen, stond er in haar profiel.



Dus speurde ik naar een kaart met een mooie uil.
En wat denk je? Voor dat ik het wist zat ik gewoon
weer een uiltje te haken, voor erbij. Hoe dan ook,
hier vind je het patroon.

ps. Ik ben een theeservies aan het haken. Wat een groot project!!
Dus vandaar maar even een kijkje in mijn kleine
haakseltjes tussendoor.

Dertig peperkoekmannetjes

Eergisteren trouwde mijn nichtje Jonneke, met haar 

Justin. En weet je, het is een origineel stel die twee.

Ze vroegen me of ik corsages voor hen wilde maken. 

In de vorm van een koekemannetje!

En zo kwam het dat ik op een dag dertig koekemannetjes
op tafel had liggen.

Daar ging best wat aan vooraf. Gelukkig regende het veel
in de herfstvakantie, kon ik lekker mannetjes maken.

Onder mijn handen ontstonden allerlei karaktertjes;
zelfs een paar dametjes, geinig hoor.

 

 

Hoe maak je nou zo'n mannetje? Het patroontje vind je hier.

1) Kopieer het patroontje naar Word en pas het formaat naar wens aan.

2) Knip de mannetjes uit en leg ze op bruin vilt (Pippoos), knip voor ieder mannetje twee stuks.

3) Teken met een verdwijnstift de lijntjes die je leuk vind op het voorkantje. Misschien lukt het jou uit de losse hand, maar bij mij werd het dramatisch. Ik zeg: hulde aan de verdwijnstift!

4) Borduur met een stiksteek de lijntjes over. Maak op de plek van de oogjes en de knoopjes een frans knoopje. Dat ging ook niet van een leien dakje, totdat ik dit filmpje bekeek. Nu ben ik los op franse knoopjes, hoera! 
Het draad wat ik gebruikte was Durable breikatoen, no.10. Op de wikkel staat 'onovertroffen' en ik moet zeggen: dat is ook zo. Heerlijk draad om mee te werken.

5) Leg de twee uitgeknipte mannetjes op elkaar en borduur ze met een stiksteek aan elkaar, of met wit katoen of met bruin naaigaren. Stop voor je bij het einde bent wat vulling in het poppetje. Naai dan dicht en...klaar!

Ze zijn vast ook leuk als kerstboom-ornamentje, als sleutelhanger of op een herfstkrans.

Het echte koekemannetje wil telkens wegrennen,
kijk maar naar het boekje, en als je het verhaal
kent is dat goed te begrijpen! Maar deze niet hoor.

Ze vonden het prima om in een mooi koffertje
naar een bruid en bruidegom-to-be te worden
gebracht.

Wie wil nou niet een hoofdrol spelen op een
hippe, mooie, leuke bruiloft?

Veel geluk, Jon & Jus.